Kailan Kita Minahal
Ang tanong mo sa akin ay kailan
kita minahal.
Inibig kita sa tuwing ito’y aking
nililihim. Matagal ko ring kinimkim
ito at ikinubli. Ngunit ang pag-ibig
na ito’y mapait, at mapakla
pagka’t nilalasap ito mag-isa nang
hindi ka kasalo.
rvm
dec 22, 2010
Nauupos
Nauupos
Ang pag-ibig ay hindi natatapos,
ngunit kung saan nananahan…
habang naroon —
nauupos.
Ephemeral
Love is eternal,
but where it abides…
while there —
ephemeral.
Death Penalty
Dengue Carrier, photo from topnews.com.sg
Death Penalty
May namatay na lamok
sa loob
ng kulambong
pinasok
ng usok
mula sa katol.
Ruth V. Mostrales
Sept 22 2010
Tiklop
Akin nang ikukubli
At saka ititiklop
Mga titig at ngiti
Hindi na itatampok.
Gaya ng ‘sang nasawi
Sa digmaang madugo
Na sa kaniyang pag-uwi
Ay anyong pagkabigo
Isa pang pagtuturok
Ng totoong masakit
Hanggat puso’y matakot
At manganib ang bait:
Ang ‘sang bagay na tiklop
Hindi na binubuklat
Hindi na inaarok
Ang tangkilik na salat
Ruth Mostrales
June 15, 2009
Ang Pag-ibig ay Paninging Matalim
Kung ang pag-ibig ay nakalaan
sa hanging laging nakayakap,
o sa araw na may pagtingin,
o sa ulang may paglingap…
ano nga ba ang nasa pag-ibig
na dapat ikagalak!
kung sa kaibig-ibig lamang
ang buhay niya’y ilalagak?
Kailanman, ang pag-ibig ay hindi
naging tiyak, at kailanma’y hindi
pa rin ito naging payak… subalit
sa takot, ito’y handang maging
tapat, at sa kaniyang walang
karikta’y nangako ng kabiyak.
Kung ang pag-ibig naman ay mayroong
paningin, iisipin niyang ito’y
walang halaga sa puso ng dilim;
ang pag-ibig ay mata na walang
kasing talim, at nakikita nito
lahat ng ikinukubling lihim.
Panyo (via pakpak at marami pang iba…)
Tatlong Ticket
Tatlong Ticket
Bumili ako ng dalawang berdeng ticket,
ticket na di ko naman nagamit
dahil pagdating sa Philamlife, ako’y na shock
at hindi pala kami makakapasok!
Selah.
Paano kasi, ang ticket na mahalaga
sa aking bag ay hindi ko na makita!
At kahit nanghihinayang, sinabi ko kay bro:
“Bumili ka na lang ng ticket for two!”
Selah.
Matapos ang pagtatanghal ako’y umuwing
pagod, ngunit walang bahid ng pagsisisi
Ang galing ng Febias! ito’y aking nasabi
Ang galing ni Lord, sa Kaniya ang pagbati.
Selah.
Pagdating ko sa bahay, binuksan ko ang bag
At sa aking pagkagulat, doo’y sumambulat
ang dalawang ticket na nagkubli sa kikay kit ko —
“Well… okay lang, sulit pa rin ang gastos ko.”
Selah.
Sa panonood ng Coro et al., namiss ko ang UP Tinig Amianan… Nasaan na kaya si Lolo Ben? 
Ang gagaling ng mga kalahok. Sana magtanghal silang muli. Magaling silang lahat, ngunit nagustuhan ko ang performance ng Senate Choir, Coro Cantabile, Wesleyan University-Philippine Concert Chorus at siyempre FEBIAS Chorale!
Tala
Kaibigang Tala*
(*Hindi Tunay na Pangalan)
Tala, may naiwan kang
bag, ng alaala, libro, at kanta.
Hindi ko binuksan, hindi ko
sinilip, ni hindi ko nilipat
kung saan mo huling isinilid.
Bakit hindi ka bumalik?
Nag-ring na ang bell.
Kain muna tayo, tara.
Wala pa rin bang tulay mula
sa bayan at sa bundok na
matarik? Nasaan ka na?
Hindi ko alam kung ika’y
lumisan na. Wala kang
address na sana man
lamang ay ipinagkatiwala.
Wala kang patak
ng luhang sa halaman
sana’y idinilig upang
ako’y liliman, habang
ako’y nag-iisip, hapo,
at takot habang binubuklat
ang diyaryo’t baka isang
araw, mabasa ko ang
pangalan mo na sa akin
ay ‘di pa rin nagbabago.
Tala, ika’y may dinala
sa paglisan mong walang
pasabi. Kailan ka babalik
at nang ang bag mo’y
mabuksan natin, at mag-aral
tayong muli… bago ka
pumanhik? Kailan ka
babalik sa silid-aralang
may dingding at pisara?
Kailan ka bababa mula
sa pinili mong langit?
- Nasaan ka na, Tala?*
Halika, Hamog
Halika, Hamog.
Come, Fog.
Halika, hamog, sabi ng hangin.
(Come, fog, says the wind.
Ako’y hungkag.
I am empty.
Wala akong dala-dala
I have nothing to carry
kung saan bumubukadkad ang mga bulaklak
where the flowers bloom
at naghihintay
and are waiting
sa manamis-namis
for the sweet, sweet
na tubig ulan.
water of rain.
Halika, hamog, sabi ng hangin.
Come, fog, says the wind.
Dumuyan ka sa akin,
Sleep on my cradle,
o kung ikalulugod mo, halika’t
or if it pleases thee, come
takpan ang aking dibdib
adorn my décolleté
sa pamamagitan ng iyong mga kumikinang na patak
with your sparkling drops
at hiyas
and amulet
at ng iyong puting lambong na malamig
and of your white veil so cold
bago pa man mapagod ang mga bulaklak
before the flowers grow tired
at pagkatapos nito’y kukupas.
and then, fade.)
Ruth V. Mostrales, 9 August 2010
