Birthday Poem for a Sister

A sister’s special day creates

A spark of joy all over the place

For though apart, sisters remain

Sisters.

 

Kimchee is prepared in Mackay,

Pansit is readied in the Philippines;

The oven is busy in Brisbane,

In San Francisco, there’s fondue.

 

And where there are sisters, prayers are spoken,

Which smell like perfumed flowers given out of love;

And when the angels overhear the song,

They celebrate God’s goodness above.

 

But wait, there are mothers, daughters and nieces, too —

And all the rest with their “I love yous”;

That’s the stuff of another poem, I suppose,

But for now my sister-poem needs to close.

 

(c) Ruth Solitario, 3 November 2013

 

Who says we can’t celebrate together, though apart? ~ This poem is for all my sisters, who, like grains of wheat were carried miles away to other places and have found their own piece of soil where they grew in beauty and in grace. May God continue to bless your bountiful gardens.

Sanggol

Iniisip ko kung paano ko isusulat

sa papel ang mga tanda sa iyong pisngi

gayong nakikita ko ang kagandahan ng Maykapal

sa bawat ngiti.

Manginginig ang aking mga kamay

sapagkat hindi ko pa natututunan ang pagtula

nang nakapikit. Lubhang nakasisilaw ang araw

kapag ito’y iyong tinitigan.

Ruth Solitario

Ang bersiyon sa Ingles ng tulang ito ay matatagpuan sa: http://courtofreverie.wordpress.com/2013/09/09/sanggol/

Tiklop

Akin nang ikukubli
At saka ititiklop
Mga titig at ngiti
Hindi na itatampok.

Gaya ng ‘sang nasawi
Sa digmaang madugo
Na sa kaniyang pag-uwi
Ay anyong pagkabigo

Isa pang pagtuturok
Ng totoong masakit
Hanggat puso’y matakot
At manganib ang bait:

Ang ‘sang bagay na tiklop
Hindi na binubuklat
Hindi na inaarok
Ang tangkilik na salat

Ruth Mostrales
June 15, 2009

Ang Pag-ibig ay Paninging Matalim

Kung ang pag-ibig ay nakalaan
sa hanging laging nakayakap,
o sa araw na may pagtingin,
o sa ulang may paglingap…
ano ang nasa pag-ibig
na dapat ikagalak,
kung sa kaibig-ibig lamang
ang buhay niya’y ilalagak?

Sa mundo, ang pag-ibig ay hindi
tiyak, at sa matalino’y hindi
ito payak… subalit
sa natatakot, ito’y handang maging
tapat, at sa kaniyang walang
karikta’y may pangakong kabiyak.

Kung ang pag-ibig naman ay mayroong
paningin, iisipin niyang ito’y
walang halaga sa mundong madilim;
sapagkat ang pag-ibig ay mata na walang
kasing talim, at nakikita nito
lahat ng ikinukubling lihim.

Panyo (via pakpak at marami pang iba…)

Panyo Panyo Ruth Mostrales     Nagtahi siya ng kasuotan, Maganda ang kinalabasan. Ngunit, nang ito ay kaniyang isukat, Hindi ito lumapat!     Kaya’t tangan ang bestida, Sa tindahan siya'y sumaglit; Matapos siyang mamaalam, Iniwan niya ang damit.     Nasumpungan ng isang binata Ang bestidang marikit, Lubos ang kaniyang tuwa At puso niya’y nangalabit.   Binili nito ang bestida Sa napakamurang halaga’t Naisipan niyang ihandog ito Sa babaeng pinipintuho.   … Read More

via pakpak at marami pang iba…

Tatlong Ticket

Tatlong Ticket

Bumili ako ng dalawang berdeng ticket,

ticket na di ko naman nagamit

dahil pagdating sa Philamlife, ako’y na shock

at hindi pala kami makakapasok!

Selah.

Paano kasi, ang ticket na mahalaga

sa aking bag ay hindi ko na makita!

At kahit nanghihinayang, sinabi ko kay bro:

“Bumili ka na lang ng ticket for two!”

Selah.

Matapos ang pagtatanghal ako’y umuwing

pagod, ngunit walang bahid ng pagsisisi

Ang galing ng Febias! ito’y aking nasabi

Ang galing ni Lord, sa Kaniya ang pagbati.

Selah.

Pagdating ko sa bahay, binuksan ko ang bag

At sa aking pagkagulat, doo’y sumambulat

ang dalawang ticket na nagkubli sa kikay kit ko —

“Well… okay lang, sulit pa rin ang gastos ko.”

Selah.

Sa panonood ng Coro et al., namiss ko ang UP Tinig Amianan… Nasaan na kaya si Lolo Ben? 🙂 Ang gagaling ng mga kalahok. Sana magtanghal silang muli. 🙂 Magaling silang lahat, ngunit nagustuhan ko ang performance ng Senate Choir, Coro Cantabile, Wesleyan University-Philippine Concert Chorus at siyempre FEBIAS Chorale!

Tala

Kaibigang Tala*

(*Hindi Tunay na Pangalan)

Tala, may naiwan kang

bag, ng alaala, libro, at kanta.

Hindi ko binuksan, hindi ko

sinilip, ni hindi ko nilipat

kung saan mo huling isinilid.

Bakit hindi ka bumalik?

Nag-ring na ang bell. 

Kain muna tayo, tara.

Wala pa rin bang tulay mula

sa bayan at sa bundok na

matarik?  Nasaan ka na?

Hindi ko alam kung ika’y

lumisan na.  Wala kang

 address na sana man

lamang ay ipinagkatiwala.

Wala kang patak

ng luhang sa halaman

sana’y idinilig upang

ako’y liliman, habang

ako’y nag-iisip, hapo,

at takot habang binubuklat

ang diyaryo’t baka isang

araw, mabasa ko ang

pangalan mo na sa akin

ay ‘di pa rin nagbabago.

Tala, ika’y may dinala

sa paglisan mong walang

pasabi.  Kailan ka babalik

at nang ang bag mo’y

mabuksan natin, at mag-aral

tayong muli… bago ka

pumanhik?  Kailan ka

babalik sa silid-aralang

may dingding at pisara?

Kailan ka bababa mula

sa pinili mong langit?

– Nasaan ka na, Tala?*