Inibig kita sa tuwing ito’y aking
nililihim. Matagal ko ring kinimkim
ito at ikinubli. Ngunit ang pag-ibig
na ito’y mapait, at mapakla
pagka’t nilalasap ito mag-isa nang
hindi ka kasalo.

rvm
dec 22, 2010

Ang pag-ibig ay hindi natatapos,
ngunit kung saan nananahan…
habang naroon —
nauupos.

Ephemeral

Love is eternal,
but where it abides…
while there —
ephemeral.

Dengue Carrier, photo from topnews.com.sg

Death Penalty

May namatay na lamok
sa loob

ng kulambong
pinasok

ng usok
mula sa katol.

Ruth V. Mostrales
Sept 22 2010

Gaya ng ‘sang nasawi
Sa digmaang madugo
Na sa kaniyang pag-uwi
Ay anyong pagkabigo

Isa pang pagtuturok
Ng totoong masakit
Hanggat puso’y matakot
At manganib ang bait:

Ang ‘sang bagay na tiklop
Hindi na binubuklat
Hindi na inaarok
Ang tangkilik na salat

Ruth Mostrales
June 15, 2009

Kailanman, ang pag-ibig ay hindi
naging tiyak, at kailanma’y hindi
pa rin ito naging payak… subalit
sa takot, ito’y handang maging
tapat, at sa kaniyang walang
karikta’y nangako ng kabiyak.

Kung ang pag-ibig naman ay mayroong
paningin, iisipin niyang ito’y
walang halaga sa puso ng dilim;
ang pag-ibig ay mata na walang
kasing talim, at nakikita nito
lahat ng ikinukubling lihim.

Panyo Ruth Mostrales     Nagtahi siya ng kasuotan, Maganda ang kinalabasan. Ngunit, nang ito ay kaniyang isukat, Hindi ito lumapat!     Kaya’t tangan ang bestida, Sa tindahan siya'y sumaglit; Matapos siyang mamaalam, Iniwan niya ang damit.     Nasumpungan ng isang binata Ang bestidang marikit, Lubos ang kaniyang tuwa At puso niya’y nangalabit.   Binili nito ang bestida Sa napakamurang halaga’t Naisipan niyang ihandog ito Sa babaeng pinipintuho.   … Read More

via pakpak at marami pang iba…

Bumili ako ng dalawang berdeng ticket,

ticket na di ko naman nagamit

dahil pagdating sa Philamlife, ako’y na shock

at hindi pala kami makakapasok!

Selah.

Paano kasi, ang ticket na mahalaga

sa aking bag ay hindi ko na makita!

At kahit nanghihinayang, sinabi ko kay bro:

“Bumili ka na lang ng ticket for two!”

Selah.

Matapos ang pagtatanghal ako’y umuwing

pagod, ngunit walang bahid ng pagsisisi

Ang galing ng Febias! ito’y aking nasabi

Ang galing ni Lord, sa Kaniya ang pagbati.

Selah.

Pagdating ko sa bahay, binuksan ko ang bag

At sa aking pagkagulat, doo’y sumambulat

ang dalawang ticket na nagkubli sa kikay kit ko —

“Well… okay lang, sulit pa rin ang gastos ko.”

Selah.

Sa panonood ng Coro et al., namiss ko ang UP Tinig Amianan… Nasaan na kaya si Lolo Ben?  Ang gagaling ng mga kalahok. Sana magtanghal silang muli. Magaling silang lahat, ngunit nagustuhan ko ang performance ng Senate Choir, Coro Cantabile, Wesleyan University-Philippine Concert Chorus at siyempre FEBIAS Chorale!

(*Hindi Tunay na Pangalan)

Tala, may naiwan kang

bag, ng alaala, libro, at kanta.

Hindi ko binuksan, hindi ko

sinilip, ni hindi ko nilipat

kung saan mo huling isinilid.

Bakit hindi ka bumalik?

Nag-ring na ang bell. 

Kain muna tayo, tara.

Wala pa rin bang tulay mula

sa bayan at sa bundok na

matarik?  Nasaan ka na?

Hindi ko alam kung ika’y

lumisan na.  Wala kang

 address na sana man

lamang ay ipinagkatiwala.

Wala kang patak

ng luhang sa halaman

sana’y idinilig upang

ako’y liliman, habang

ako’y nag-iisip, hapo,

at takot habang binubuklat

ang diyaryo’t baka isang

araw, mabasa ko ang

pangalan mo na sa akin

ay ‘di pa rin nagbabago.

Tala, ika’y may dinala

sa paglisan mong walang

pasabi.  Kailan ka babalik

at nang ang bag mo’y

mabuksan natin, at mag-aral

tayong muli… bago ka

pumanhik?  Kailan ka

babalik sa silid-aralang

may dingding at pisara?

Kailan ka bababa mula

sa pinili mong langit?

- Nasaan ka na, Tala?*

Come, Fog.

Halika, hamog, sabi ng hangin.

(Come, fog, says the wind.

                                                                               Ako’y hungkag.

                                                                                I am empty.

Wala akong dala-dala

I have nothing to carry

kung saan bumubukadkad ang mga bulaklak

where the flowers bloom

at naghihintay

and are waiting

sa manamis-namis

for the sweet, sweet

na tubig ulan.

water of rain.

Halika, hamog, sabi ng hangin.

Come, fog, says the wind.

                                                                                      Dumuyan ka sa akin,

                                                                                      Sleep on my cradle,

o kung ikalulugod mo, halika’t

or if it pleases thee, come

takpan ang aking dibdib

adorn my décolleté

sa pamamagitan ng iyong mga kumikinang na patak

with your sparkling drops

at hiyas

and amulet

at ng iyong puting lambong na malamig

and of your white veil so cold

bago pa man mapagod ang mga bulaklak

before the flowers grow tired

at pagkatapos nito’y kukupas.

and then, fade.)

Ruth V. Mostrales, 9 August 2010